قطره های بیشماره باران یادآور حکمت رحمت است و بس....

هزار هزار قطره هریک به یک رنگ رنگی از عشق پیچیده در عطر خیال!

 رنگی اما بدون رنگ! بدون ریا بدون نیرنگ.....

پس بشنو از من چون حکایت می کنم......

عادت را کنا ر بگدار فقط عاشق شو!

و می دونم روزگار به واسطه من عمر تورا بیهوده بلعید و من در این برهوط

 برای تو جهنمی شدم تا رنگ آرزوهارا نبینی...! شرمنده ام...

گاهی نفرینم کن و تنه تب آلوده از گناهه مرا به یاد خدا بینداز....

شاید مرهمی برای انچه برایت رقم زد باشد....

اما من هنوزم دوستت دارم ......و تا ابد تا زنده ام و حتی پس از مرگ....

روزگاری سخت را برای "ما" شدن گذراندیم!

دون مایه گان حقیر بر جان عشق ما افتادند اما ما ایستادیم

با ابر سیاهی که بر یک حقیقت کشیدی  پر کشیدم.....

شاید دیگه برنگردم با اینکه دلم می خواست بمانم!